De gevolgen van injecteren

In België en Nederland honderden bedrijven die hun geld verdienen met het injecteren bij opstijgend vocht. Het doel van het injecteren is het aanbrengen van een vochtondoordringbare laag in de muur zodat vocht niet meer kan opsteigen.

Maar wat zijn de gevolgen van dit injecteren? In dit artikel wil ik dat uiteenzetten.

Grofweg kan men de ontwikkeling van de moderne huizenbouw indelen in periode van voor 1950 en na 1950.

Voor 1950	Na 1950
Gebruik van kalkmortel om huizen te bouwen	Gebruik van cement om huizen te bouwen
geen spouwmuren	spouwmuren
Met bakstenen gemetselde fundamenten	Uit beton gegoten fundamenten
Geen vochtkering in de muur	Wel vochtkering in de muur

* De ontwikkelingen in de bouw zijn natuurlijk over langere tijd verspreid geweest. In 1928 is de productie van cement in Nederland en België begonnen. Spouwmuren werden in 1960 verplicht in Nederland.

Het grote verschil tussen beide bouwwijzen is de invloed van vocht op de materialen. Kalk trekt vocht aan en kalk is gevoelig voor vocht. Cement en beton zijntamelijk ongevoelig voor vocht. Het zijn veelal de kalkpleister op de muren die de problemen veroorzaken

Rond 1950 is men dus begonnen om een vochtondoordringbare laag aan te brengen in de muur. Tegenwoordig wordt hier een DPC folie voor gebruikt. Vroegen was dit een betumen flap.

Hieronder zullen we de gevolgen van injectie en een Hydroment pleister in een tabel zetten.

Oorspronkelijke toestand	Toestand na injectie	Toestand na Hydromentbehandeling
Vochtpercentage in de muur: doorgaans 25 tot 50%	Vochtondoordringbare laag in de muur (als injectie geslaagd is)	Vocht wordt door Hydroment onttrokken aan de muur
Afname van vocht naar boven	Extreme opstuwing van vcoht onder de injectielaag	Gezonde vochthuishouding in de muur
Geen vochtkering in de muur	Extreme uitdroging van de muur boven de injectielaag	Geen extreme uitdroging van de muur

Bij gebouwen van na 1950 hebben de betonnen funderingen nauwelijk last van te hoge vochtigheid. Beton neemt veel minder vocht op dan baksteen en is veel minder kwetsbaar. Wanneer een vochtondoordringbare laag bij een huis van na 1950 versleten of beschadigd is kan deze met injectie hersteld worden. Wij vinden dit nog steeds niet de beste oplossing, maar het is niet schadelijk voor uw huis.

Bij gebouwen van voor 1950 treden na injectie een aantal zeer nadelinge effecten op. In de oorspronkelijk toestand hadden de muren al tientallen tot soms honderden jaren een vochtpercentage van ervaringingsgewijs zo'n 25 tot 50% (soms nog veel hoger).

Gaan we nu injecteren dan veranderen we onomkeerbaar de vochthuishouding in de muur. Het injecteren van oude gebouwen mislukt overigens heel vaak, ca 50% van onze klanten heeft in het verleden geinjecteerd en heeft nog steeds vocht in de muren.

Is het injecteren wel gelukt dan zijn er twee gevolgen:

- Extreme opstuwing van vocht onder de injectielaag. Nu het vocht door de injectie wordt tegengehouden kan het niet meer opstijgen. De capillaire werking stopt nooit. Er blijft dus nieuw vocht aangevoerd worden! Het al aanwezige vocht kan niet weg en er komt alleen maar vocht bij. Dit vocht zal zich echt een andere weg zoeken (bijvoorbeeld onder de vloer) en zal meer plaatst innemen in het kwetsbare gemetselde fundament en kan dit zelfs uit lekaar drukken.

- Extreme uitdroging boven de injectielaag. Als de injectie al gelukt is zal na verloop van maanden en jaren de muur steeds verder uitdrogen. Kalkmortel dat uitdroogt verliest echter zijn hechtvermogen en zal verpulveren. Dit fenomeen is vaak goed te zien op de bovenetages van oude huizen. De stenen kunnen vaak zo zonder zwaar gereedschap uit de muur gehaald worden.

Omdat injectie van muren een onomkeerbaar proces is kan in geval van problemen de ingreep ook niet meer ongedaan gemaakt worden. Men noemt dit wel non-reversable! Ons advies:

Een oud huis of oude hoeve: NOOIT INJECTEREN!!!